Saudação a Palmares
Nos altos cerros erguido
Ninho d'águias atrevido,
Salve! - País do bandido!
Salve! - Pátria do jaguar!
Verde serra onde os palmares
- Como indianos cocares -
No azul dos colúmbios ares
Desfraldam-se em mole arfar! ...
Salve! Região dos valentes
Onde os ecos estridentes
Mandam aos plainos trementes
Os gritos do caçador!
E ao longe os latidos soam...
E as trompas da caça atroam...
E os corvos negros revoam
Sobre o campo abrasador! ...
Palmares! a ti meu grito!
A ti, barca de granito,
Que no soçobro infinito
Abriste a vela ao trovão.
E provocaste a rajada,
Solta a flâmula agitada
Aos uivos da marujada
Nas ondas da escravidão!
De bravos soberbo estádio,
Das liberdades paládio,
Pegaste o punho do gládio,
E olhaste rindo pra o val:
"Descei de cada horizonte...
Senhores! Eis-me de fronte!"
E riste... O riso de um monte!
E a ironia... de um chacal!...
Cantem Eunucos devassos
Dos reis os marmóreos paços;
E beijem os férreos laços,
Que não ousam sacudir ...
Eu canto a beleza tua,
Caçadora seminua!...
Em cuja perna flutua
Ruiva a pele de um tapir.
Crioula! o teu seio escuro
Nunca deste ao beijo impuro!
Luzidio, firme, duro,
Guardaste pra um nobre amor.
Negra Diana selvagem,
Que escutas sob a ramagem
As vozes - que traz a aragem
Do teu rijo caçador! ...
Salve, Amazona guerreira!
Que nas rochas da clareira,
- Aos urros da cachoeira -
Sabes bater e lutar...
Salve! - nos cerros erguido -
Ninho, onde em sono atrevido,
Dorme o condor... e o bandido!...
A liberdade... e o jaguar!...
Autor: Castro Alves.
|
|
Saluto al Palmares
Sur montverto starigita,
aglonest', fiera, spita,
vivu! - hejmoland' bandita!
Vivu! - jaguaromondo!
Monto, kie palmstandardo
- kiel indiankokardo -
en ĉiela blua ardo
flirtas per la verda frondo!...
Vivu! lando de bravuloj,
kie de l'eben' anguloj
ŝanceliĝas pro ululoj
de la ĉasistar' kuraĝa!
Kie foraj bojoj sonas...
kaj ĉaskornoj klarionas...
nigraj korvoj fluge dronas
en la kampo arde braĝa!...
Jen por vi la kri' ekscita!
Vi, Palmares! bark' granita,
kiu al tempesto, spita,
hisis velon dum la gluto,
kun defi' al uragano,
flirta flag' sur oceano
ĉe la hurlo de ŝipano,
sur la ondoj de l'servuto!
De bravuloj la stadio,
de la liberec' gvardio,
prenis glavon kaj per krio
vi rikanis al la valo:
"Venu el la horizonto...
Jen, sinjoroj, mi en fronto!!!"
Kaj vi ridis... rid' de monto!
Ironio... de ŝakalo!...
Kantu la eŭnuk' sen ĝeno
pri palaco kaj festeno,
donu kison al ferĉeno,
senkuraĝa por forŝiro...
Kantas mi pri belo kruda,
ĉasistino duonnuda!...
Fiksas ŝi sur gambo pruda
ruĝan felon de tapiro.
Vi, negrin'! al kis' plezura
ne la mamon donis!... pura,
brile nigra, firma, dura,
por la am' vi gardis ĝin...
Vi, Dian' de l'nigra gento
aŭdas sub branĉartegmento
voĉon, kiun portas vento -
de l'ĉasisto el ravin'!...
Vivu, brava Amazono!
kiu ĉe arbara ŝtono
kaj kaskada tondra tono
trinkas, luktas kun fiero...
Vivu!... nesto sur granito -
kie lulas sin kun spito
la kondoro... la bandito!...
jaguaro... kaj libero!...
Verko: Castro Alves.
Esperantigo: Leopoldo Knoedt.
Fonto: Castro Alves - Elektitaj Poemoj.
|
