Canção por André
Imagine um jardim, dos bem tratados! ...
Imagine se, em meio a rosas brancas,
uma flor, uma só, custasse abrir;
diferente portanto das demais.
Poderia pensar em descartá-la,
o jardineiro, em nome da beleza
ou quem sabe pudesse esperar mais ...
Imagine, agora, amigo, por favor,
um canteiro verdinho de verduras:
de espinafres... de alfaces... ou de couves...
(Muito úteis, sem dúvida, são todas.)
Imagine, porém, que uma mudinha,
umazinha. uma só, custasse abrir;
diferente portanto das demais.
Poderia pensar em descartá-la,
o agricultor, em nome da fartura
ou quem sabe pudesse esperar mais...
Imagine, por fim, - e quem diria! -
que sou eu a tal muda,
a flor descrita
que hoje versos perfuma quando fala
e alimenta você com poesia.
Do porquê ser assim, inda não sei.
Pode ser, acredito que, talvez,
tenha vindo aprender... ou ensinar...
De uma coisa porém estou bem certo:
Jardineiros do Amor, do Bem, do Belo,
eu agradeço a Deus pelos meus pais;
lavradores do céu que, com ternura,
esperaram por mim, um pouco mais.
Autor: Moacyr Sacramento - o Moa.
Traduziu para o Esperanto: Aloísio Sartorato.
|
|
Kanzono por Andreo
Imagu ĝardenon bone zorgitan!...
Imagu ke, inter blankaj rozoj,
unu rozo, unusola rozo ne tuj ekflorus,
do tute malsama al la aliaj.
Nome de la beleco, la ĝardenisto
povus detranĉi ĝin
aŭ eble li povus atendi iom pli ...
Nun, kara amiko, bonvolu imagi
bedon plena je verdaĵoj:
je spinacoj... je laktukoj... je brasikoj.
(Tre utilaj, sendube, estas ili).
Tamen, imagu ke unu plantido,
unusola, ununura ne tuj ekĝermus,
do tute malsama al la aliaj.
Pro abundeco, la terkulturisto
povus detranĉi ĝin,
aŭ eble li povus atendi iom pli ...
Imagu, finfine - kaj kiu divenus! -
ke estas mi tiu plantido,
ke estas mi tiu rozo,
kiu hodiaŭ verse parfumas,
kiam parolas kaj nutras vin per poezio.
Kial mi estas tiel, mi ne scias.
Eble - mi kredas - mi naskiĝis tiel
por lerni ... aŭ por instrui.
Sed pri unu afero mi estas tutcerta:
Ĝardenistoj de l' Amo, de l' Bono, de l' Belo,
Mi dankas al Dio pro miaj gepatroj,
ĉielaj plugistoj, kiuj kun amo kaj
pacienco atendis min iom pli.
Aŭtoro: MOA - Moacyr Sacramento.
Esperantigo: Aloísio Sartorato.
|
