Ploras la sanga Tero
Inundata de teroro,
Kiu semas ĉie la morton
La malamon kaj doloron.

Jen l' alveninta horo!
La Anĝelo de la Espero,
Tre laboranta senĉese,
Milde vekas la animon
Dormantan de la homaro...

Jen l' alveninta horo!
En mia brusto, nuntempe,
Ne batas ruĝa koro,
Anstataŭ verda stelo
Trembilas tute revante!

Jen l' alveninta horo!
Kantu ni, Zamenhofon laudante:
La Anĝelo de la Paco,
Anĝelo de l' Espero!