|
|
Al Nekonata AmatoKiam vi ridas, vi starigas sorĉantstaton en la mondo. Do, la birdoj eklernas la freŝon de tiu nova kanto. La floroj de ĝardenoj ekdancas kiel papilioj el lumo printempmatene. Ankaŭ la ondoj de l' maro tute ĵaluze silentas pri la sono de tiu voĉo. Kiam ridas vi, tiam mi provas tiun ĝojon eltranĉi ĝin ĉiame farante loĝanto ĉe koro mi'. —
Maria Nazaré de Carvalho Laroca. |