Adiaŭ, Karol' Vojtila

Silentas sur la Tero voĉo prava
de Papo, dank' al kiu Esperanto,
Vatikane, fariĝis lingvo grava,
ne kaŝita kikaro aŭ talanto.

De Zamenhof li estis samlandano,
poligloto, plej sankta retoriko.
Ŝajnas, ke li naskiĝis homarano,
kiel plene naskiĝas katoliko.

Johano Paŭlo, ja Homo de Dio,
pola mondcivitano, koro brila...
Ci daŭre vivas en Esperantio,
esperantisto vera... ho, Vojtila!

Adeus, Karol Vojtyla

Cala-se sobre a Terra a voz justa
de um Papa, graças ao qual o Esperanto,
no Vaticano, se fez língua importante,
não um escondido talento ou moeda antiga.

De Zamenhof ele foi conterrâneo,
poliglota, mais santa retórica.
Parece que ele nasceu "homarano"
como plenamente nasce um católico.

João Paulo, de fato Homem de Deus,
polonês cidadão do mundo, coração em brilho...
Tu continuas vivo na Pátria do Esperanto,
esperantista verdadeiro... oh, Vojtyla!